Asje Heb dec. 2016 dus kort geleden mijn zus van 51 jaar onverwachts aan hartstilstand verloren. Voel me zo slecht en wanhopig ,we zagen elkaar bijna elke dag, de dag voor het plotseling overlijden was ze nog bij mij voor mijn verjaardag, was heel gezellig.
afbeelding van Asje
Bewolkt
Asje Heb dec. 2016 dus kort geleden mijn zus van 51 jaar onverwachts aan hartstilstand verloren. Voel me zo slecht en wanhopig ,we zagen elkaar bijna elke dag, de dag voor het plotseling overlijden was ze nog bij mij voor mijn verjaardag, was heel gezellig.

Ben ik zwak?

Hoi iedereen die dit leest.

ik heb al eerder een bericht geplaatst  over mijn overleden zus anderhalf jaar geleden.

maar wat ik graag van andere wil weten is  het volgende.

Ikben een moeder van twee volwassen kinderen, waarvan er  1 nog thuiswoont.

Ik mis mijn zus nog elke dag en huil nog heel vaak om haar ook in het bijzijn van de kinderen en ze zien aan mij dat ik daardoor niet lekker in mijn vel zit.

nu is mijn vraag , mag ik als moeder me  elke dag verdrietig voelen en dat mijn kinderen dat zien of moet ik zoals sommige zeggen dat je je voor kinderen goed moet houden, dat ik mijn verdriet  een beetje in moet houden

Een moeder moet sterk zijn voor de kinderen en niet te veel laten merken dat ik me slecht voel , dat dat niet goed is voor de kinderen.

ik durf erbijna niet meer over te praten, ben bang dat ze denken  na  ruim ander half jaar daar is ze weer met d'r zielig gedoe,

hoe doen andere moeders dat tegen hun kinderen als er iets is, ben heel benieuwd hoe jullie dat doen, zouden jullie hierop willen reageren aub.

 

groeten .

Hartjes 1

Er zijn 3 reacties op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Beste Asje,

Natuurlijk ben je niet zwak. Een overlijden meemaken is gewoon groot en onbevattelijk. En het gemis wat hierop volgt ook.

Het is denk ik van belang dat je blijft communiceren met je kinderen. Leg je verdriet niet bij hen neer, maar laat hen wel weten hoe je je voelt. Dat het nog steeds hoog zit en dat je je gewoon heel verdrietig voelt en blijft voelen. Als ze hier niet van op de hoogte zijn en jij je in hun bijzijn groot blijft houden, ontstaan er dadelijk misverstanden. 

Gooi het gesprek open: hebben ze daadwerkelijk gezegd dat je er nu eens klaar moet zijn, of is dat jouw aanname? 

Veel sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
ZusjeErika Moeder van 2 mooie meiden, partner van een lieve man en sinds kort enig kind. Omgaan met het verlies van mijn zus is moeilijk!
afbeelding van ZusjeErika
Licht bewolkt
ZusjeErika Moeder van 2 mooie meiden, partner van een lieve man en sinds kort enig kind. Omgaan met het verlies van mijn zus is moeilijk!
#2

Hoi Asje,

Ik heb 2 kleine kinderen (van 6 en 3 jaar) en probeer juist altijd open te zijn over mijn verdriet. Ook toen mijn zus nog ziek was en mijn oudste een keer vroeg of ik bang was dat ze dood ging, heb ik daar heel eerlijk op geantwoord dat ik daar inderdaad bang voor was.

Ik vind het juist belangrijk om te laten zien dat mama niet altijd sterk is. Ze hoeven niet hele dagen geconfronteerd te worden met mijn verdriet, maar als het me overvalt waar zij bij zijn, dan verberg ik het niet.

Ga het gesprek aan met je kinderen. Kan zorgen voor (meer) begrip en wie weet vinden zij een manier om er voor je te zijn.

Veel sterkte!!!

Loves 0
MiriamBetul Be yourself
afbeelding van MiriamBetul
Zonnig
MiriamBetul Be yourself
#3

Ik ben nog 17, een broer verloren. Mijn moeder zien huilen vind ik alleen maar fijn. Ik steun haar graag.. Als zij huilt huil ik altijd mee. Ik denk niet dat je kinderen er meezullen zitten, kinderen doen alles voor hun ouders en willen het beste voor ze maken. Voor mij ben je geen 'slechte' moeder. Een moeder mag best bij haar kinderen huilen. 

Loves 0