Alleen over.....

Nooit gedacht dat ik me ergens zou moeten aanmelden om te kunnen praten over mijn pijn.... Ons gezin bestaat uit 4.... mn vader,mn moeder, ikzelf en mn jongere broertje.... In 2011 ben ik mn moeder verloren op 48jarige leeftijd, in 2016 vandaag op de kop af, mn vader, hij was 57,en in 2020 afgelopen juli mn 34 jarige broertje..... Ik kan er met niemand echt over praten omdat niemand weet hoe het voelt... ik zit zo met mezelf in de knoop... ik heb ontzettend last van stemmingswisselingen en er hoef maar iets voor te vallen, hoe klein ook, en ik flip. Slaap slecht, werk gaat enigzins ok. Ik loop nu bij een praktijkondersteuner vanuit de huisarts maar heb met haar niet echt een klik. Niet dat het verkeerd is maar heb bij haar echt het gevoel dat ze 'het boekje' volgt en ik heb er gewoon niks mee. Ze geeft me het idee dat ik me niet zo moet aanstellen, ff kort door de bocht gezegd. Ik weet gewoon af en toe niet wat ik met mezelf aan moet.... Merk dat ik soms ook echt behoefte heb aan alleen zijn.... ben getrouwd en heb een hond en kat thuis... maar dan ga ik een nachtje weg alleen zodat ik nergens aan hoef te denken en nergens voor hoef te zorgen en gewoon alleen kan zijn met mn gedachten, kan huilen. En dat word thuis niet begrepen. Krijg dan alleen eigenlijk maar te horen dat ik niet moet vluchten en dat het maar een tijdelijke oplossing is.... Ik zou graag in contact willen komen met mensen die me wel begrijpen.....
Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

#1
Niemand die verlies heeft meegemaakt van iemand dicht bij je zal begrijpen wat je voelt en waarom. Ik merk dat zelf ook. Iedereen wil blijkbaar dat je verder gaat terwijl het pad dat je loopt voorgoed is veranderd. Dus dat is niet mogelijk op de manier zoals andere in je omgeving doen. Ik heb gemerkt na 2 jaar dat er telkens andere fasen zijn en dat het ook geen vaste volgorde heeft. Dat inzicht gaf me enigszins rust omdat ik daarodoor ook minder hard ben voor mijzelf en mezelf de tijd gun om er aan te werken.
Loves 1
afbeelding van Alissa1
Licht bewolkt
#2
Lieve Marian...er is geen manier voor! Maar wat jij hebt meegemaakt is onmenselijk. Jou Familie weg! Geen woorden voor! Weet dat rouwen geen rustige rivier is. Het zal stormen en alle kanten op gaan....je kan er nu eenmaal niet omheen...je moet er doorheen. Ik heb veel kracht kunnen putten uit mijn geloof....en nog put ik daar dagelijks kracht uit! Ik zal voor jou bidden Marian! Liefs Anita en veel kracht gewenst....Ik begrijp jou xxx
Loves 1