Waarom voelt rouw zo eenzaam? (gastblog)

Minjon van Zoest donderdag 14 maart 2019 08:56 0 reacties

Wanneer je een dierbare verliest, kun je een gevoel van eenzaamheid ervaren doordat je je verdriet niet kunt delen. Gastblogger Minjon legt uit waarom rouw zo eenzaam voelt en wat je er tegen zou kunnen doen.

Sommige aspecten van rouw kunnen we zien aankomen. Zelfs bij het eerste grote verlies kan bijna iedereen bedenken dat er diep verdriet voorbij komt. Maar op de intensiteit van dat verdriet, daar kan niemand zich op voorbereiden. En naast de intensiteit van verdriet zijn er meer aspecten waarvan niet veel mensen hadden kunnen vermoeden hoe zwaar ze kunnen wegen na een groot verlies. Eenzaamheid is er daar één van.

De puzzel wordt nooit meer compleet
Na het verlies van een dierbaar iemand, voelt het vaak alsof er een groot gat in het leven is geslagen. Er mist een puzzelstukje en geen ander puzzelstukje past op die plek. De puzzel zal op die manier niet meer compleet kunnen worden en dat doet pijn. Dat betekent dat er een manier gevonden moet worden om verder te kunnen leven, met dat gat waar dat puzzelstukje zat.

Er mist een puzzelstukje en geen ander puzzelstukje past op die plek.

De drempel om om hulp te vragen wordt steeds groter
Omdat het jouw puzzel is en van niemand anders, kan niemand begrijpen hoe het voelt om met dat gat te leven. Dat zorgt ervoor dat je je onbegrepen kan voelen. Vaak willen mensen anderen niet “lastig vallen” met hun verhaal. Zelfs volwassen kinderen worden vaak gespaard omdat wordt aangenomen dat ze er niet op zitten te wachten. Op die manier is het moeilijk om uit te reiken en wordt de drempel om om hulp te vragen steeds groter.

De behoefte aan verbinding is zo ontzettend groot
Wat er eigenlijk gebeurt, is dat we ons vanuit een soort overlevingsmodus gaan afsluiten van de buitenwereld. Terwijl de behoefte aan verbinding zo ontzettend groot is. Er is een groot gemis aan verbinding door het verlies van de verbinding met de overleden dierbare. Dat gat dat is er nog steeds, maar afsluiten van de buitenwereld draagt natuurlijk niet bepaald bij aan meer verbinding…

Het is dus best logisch om eenzaamheid te ervaren bij rouw. Maar goed, wat heb je daar aan? Voor het gevoel van veel mensen ligt hun lot in de handen van anderen, en wachten ze tot iemand een luisterend oor biedt. Maar net als jij kan de ander ook een drempel voelen om uit te reiken. En als je je best hebt gedaan om jezelf en je pijn niet echt te laten zien, kan het voor iemand anders flink lastig zijn om jou en je behoeftes te begrijpen.

Voor het gevoel van veel mensen ligt hun lot in de handen van anderen.

Maak eerst de verbinding met jezelf
Je kan de drempel trotseren en initiatief nemen door contact te maken met iemand die je na aan het hart is. Maar voordat je de verbinding met de ander legt, maak je eerst de verbinding met jezelf, zodat je vanuit je hart kan spreken. Om vanuit je hart te kunnen spreken, is het handig om eerst te voelen wat je hart eigenlijk te zeggen heeft. En om dat makkelijk te maken, zijn er twee vragen die je jezelf kan stellen.

Wat heeft je tegen gehouden?
De eerste vraag is: wat heeft je tot nu toe tegengehouden om uit te reiken? Er zijn talloze redenen te bedenken en voor jou zijn er misschien ook meerdere redenen. Ben je bang dat anderen niet om kunnen gaan met hoe jij je voelt? Ga je er vanuit dat anderen je niet zullen begrijpen? Verwacht je dat anderen vinden dat je klaar moet zijn met rouwen? Vind je dat je het allemaal wel alleen moet kunnen?

Wat heeft je tot nu toe tegengehouden om uit te reiken? Wat levert het je op om niet uit te reiken? 

Wat levert het je op?
De tweede vraag is: wat levert het je op om niet uit te reiken? Laat deze vraag rustig landen, want het antwoord ligt vaak niet voor de hand. In eerste instantie denk je misschien dat het je niets oplevert. Maar als je moeite hebt met uitreiken, dan levert het je per definitie iets op om het niet te doen. Bescherm je jezelf door jezelf niet bloot te geven? Voel je je schuldig als je je verbindt met iemand anders dan je overleden dierbare? Of voel je je veilig in het vertrouwde, zelfs als je je rot voelt?

Zet de waarheid in het licht
Door jezelf beter te begrijpen, wordt het net een beetje makkelijker om je gevoelens te delen met anderen. Eerlijkheid duurt nog altijd het langst en het is zo ongelofelijk zonde om te tijd die we met elkaar hebben te besteden aan oppervlakkigheden. Gun jezelf en de mensen om je heen om de waarheid in het licht te zetten. Deel je angsten, je worstelingen, je gedachten en je schuldgevoel. Het mag er gewoon zijn.

Dat is hoe er op die plek van het ontbrekende puzzelstukje toch een opvulling komt. Zo kan er een fijne verbinding groeien met die andere puzzelstukjes. En nee, het puzzelstukje dat ontbreekt wordt hiermee niet vervangen en de puzzel is niet compleet, maar het leven is wel een stuk kleurrijker en warmer.

Voelt rouw voor jou ook eenzaam? Op ons forum kun je jouw verhaal delen met andere nabestaanden.

afbeelding van Minjon van Zoest

Gerelateerde blogberichten

Er is nog niet gereageerd op dit blog