Rouwen tijdens corona (gastblog)

Minjon van Zoest maandag 9 november 2020 14:25 0 reacties

Rouwen tijdens corona en een gedeeltelijke lockdown kan erg uitdagend zijn. Gastblogger Minjon geeft handvatten en tips.

Met het korter worden van de dagen gaan we een nieuwe periode in. Dat is ieder jaar natuurlijk zo, maar dit jaar is dat vanwege de coronamaatregelen een volledig nieuwe ontdekking. Vooral als je rouwt om een dierbare, kan zoveel verandering extra uitdagend zijn. Jouw wereld ziet er al anders uit, maar de wereld om je heen is ook nog eens echt veranderd. Het vraagt veel van je en dat kan soms als téveel voelen. We kunnen de wereld om ons heen niet zomaar veranderen, reden genoeg om aandacht te besteden aan de donkere dagen in coronatijd.

Sociale dieren
Steeds vaker zeggen mijn klanten over de coronaperiode: “Het helpt niet”. En dat is zeker hoe het voor veel mensen voelt. We zijn sociale dieren, we hebben verbinding en liefde nodig. Wanneer we rouwen, hebben we het nodig om te voelen dat we het niet alleen hoeven te doen. De steun van mensen om je heen of soms tegen iemand aan kunnen praten zijn behoeftes die heel normaal zijn. Je bent iemand verloren die je ontzettend dierbaar was, dus de behoefte om je ergens aan vast te kunnen houden is ook nog eens heel logisch.

We zijn sociale dieren, we hebben verbinding en liefde nodig.

Ineens was daar de leegte
Een vrouw kwam bij me aankloppen nadat haar beide ouders waren overleden. Ze is alleenstaand, heeft geen broers of zussen en had de afgelopen jaren haar leven gewijd aan de mantelzorg voor haar ouders. Ineens was daar de leegte in haar leven, geen doel meer om dagelijks voor uit bed te komen. En een beperking in haar bewegen hielp daarbij zeker niet. Ze voelde zich vastgenageld. Als het niet al moeilijk genoeg was om haar leven opnieuw vorm te geven, maakte het gebrek aan mogelijkheden dat niet makkelijker. Daarnaast miste ze haar ouders enorm.

Tijdens de gesprekken werd duidelijk dat haar leven draaide om alles wat er niet was: een partner, mensen om haar heen, een doel, haar ouders en zelfs het verzorgen miste ze. Wanneer ze daarover vertelde, voelde ik hoe ze zichzelf naar beneden aan het praten was. Dan vroeg ik haar hoe ze zich voelde, waarna ze altijd vertelde dat ze veel spanning in haar lichaam voelde.

Toekomst vol mogelijkheden
Dan vroeg ik haar waar ze dankbaar voor was en gaf haar even de tijd om haar gedachten om te draaien. Ze had er in eerste instantie geen zin in en vond het een vreemde vraag, maar ze deed het wel. Ik brainstormde met haar mee en uiteindelijk voelde ook zij dat ze heel dingen had om dankbaar voor te zijn: de liefde van haar ouders, een huis, twee buurvrouwen met wie ze fijn kon praten, leuke mensen in het hardloopclubje, een toekomst vol mogelijkheden en nog zoveel meer.

Ze wilde weer plezier kunnen maken en misschien wel een camper kopen.

Die toekomst vol mogelijkheden was tegelijk ook wat haar beangstigde. Het voelde nog zo leeg en vanwege de onzekere omstandigheden gaf dat haar ook een onzeker gevoel. Maar door zich af te stemmen op waar ze dankbaar voor was, voelde ze het vertrouwen om ook vooruit te kunnen kijken. Ze wilde weer plezier kunnen maken, blij zijn en misschien wel een camper kopen.

Als ik nu vraag hoe ze zich voelt als ze hieraan denkt, dan is ze een volledig ander mens dan toen ik haar voor het eerst zag: ze voelt zich ontspannen. Daarnaast ziet ze nu ook in de dagelijkse dingen vaker dat er ook leuke momenten zijn, al is ze daar nog voorzichtig in. Laatst had ze met een buurvrouw nieuwe planten voor in de tuin gekocht. “Het voelde wel een beetje goed”, zei ze daarover.

Omstandigheden
Omdat ons gevoelsleven al flink op z’n kop staat wanneer we rouwen, is het in een periode als deze met zoveel beperkingen fijn om stabiliteit te creëren. Je hebt de rust en de veiligheid nodig om te kunnen rouwen. Als de wereld om je heen die niet biedt en de omstandigheden niet optimaal zijn, dan zijn er dingen die je zelf kunt doen. Net als mijn klant kun je jezelf aanleren om je aandacht niet meer te richten op wat niet werkt, maar op wat wél werkt. Als je de omstandigheden niet kunt veranderen, verander dan de manier waarop je ernaar kijkt.

Optimaal is het niet, dat hoef ik je niet te vertellen. We zullen alle zeilen bij moeten zetten om er iets van te maken en waar dat begint, is waar jij je aandacht op richt. We mogen naar buiten, we kunnen (beperkt) mensen ontmoeten, gelukkig is “online” steeds beter geaccepteerd en anders hebben we nog altijd de telefoon.

Blijf niet naar de muur staren
Wat je ook doet, blijf niet naar de muur staren, denkend aan wat niet kan, maar voel waar je dankbaar voor bent, wat je zou willen en wacht niet af tot iemand het komt brengen. Ga naar buiten, onderneem actie als je ergens zin in hebt. Richt je aandacht niet op mensen die je niets of niet voldoende brengen, maar op dat wat wel werkt. Laat je omstandigheden niet je leven bepalen.

Mijn klant zorgt er nu voor dat ze zich steeds beter voelt door haar aandacht te richten op dankbaarheid. Natuurlijk is er de rouw en natuurlijk gaat het niet vanzelf. Maar nu is ze zover dat ze goed voelt wanneer ze ruimte nodig heeft voor haar emoties, om stil te staan bij wat er de afgelopen jaren is gebeurd, om te rouwen om haar ouders. Door dat goed te voelen, weet ze ook wanneer er ruimte is voor leuke dingen. Steeds vaker zijn er momenten waarop ze zich blij voelt. Het mooiste is misschien nog wel dat ze zich trots voelt omdat ze haar leven een nieuwe impuls heeft gegeven, ook in coronatijd. En die camper? Die heeft ze al op het oog.

Wat helpt jou in deze uitdagende tijd? Heb je een tip waar anderen iets aan kunnen hebben? Wil je het hieronder delen?

afbeelding van Minjon van Zoest

Gerelateerde blogberichten

Er is nog niet gereageerd op dit blog