Rouw tijdens de feestdagen: hoe pak je dat aan? (gastblog)

Minjon van Zoest woensdag 16 december 2020 10:59 4 reacties

De decembermaand is niet zo feestelijk wanneer je een dierbare moet missen. En de lockdown biedt een extra uitdaging. Hoe kan deze maand toch waardevol en liefdevol voor jou zijn? Gastblogger Minjon geeft in dit artikel tips.

De feestdagen zijn voor de meeste mensen dit jaar niet zo feestelijk als andere jaren. Is het niet vanwege de confrontatie met het gemis van je dierbare, dan is het wel vanwege de beperkingen waar we dit jaar mee te maken hebben. Moet het dan allemaal maar triest en treurig worden? Zeker niet. Het is anders dan anders, maar met een aantal aandachtspunten kan ook deze decembermaand waardevol en liefdevol zijn.

Gemis komt keihard binnen
Dat alles anders is, hoef ik je niet te vertellen. Misschien is dit de eerste december sinds het overlijden van je dierbare, misschien zijn er al vele decembers voorgegaan. Wat jouw situatie ook is, de feestdagen zorgen ervoor dat je gemis keihard binnenkomt. Je verlies heeft waarschijnlijk ook invloed op de manier waarop je de feestdagen doormaakt. Als je vroeger samen kerst vierde, dan kan je je afvragen hoe je dat dit jaar gaat doen. Waar heb je zin in? Wil je gezelschap of liever alleen? Wil je groots en afleiding of klein en ingetogen? Met deze vragen worstelen mensen in rouw iedere decembermaand opnieuw.

Niet meer zo vanzelfsprekend
We hebben bij de feestdagen een vrij specifiek beeld van hoe dat eruit zou moeten zien. Op televisie zien we de arrenslee, de sneeuw, de lichtjes en de kerstbomen al voorbijkomen. Dit beeld van kerst is ons met de paplepel ingegoten, waarbij we allemaal onze eigen versies hiervan hebben gemaakt. Dat beeld dat we hebben van de feestdagen, begint te wankelen zodra we een dierbare verliezen. Want zo vanzelfsprekend is het allemaal niet meer. maar we hechten toch enorm aan die traditie. Zo kan er bij nabestaanden een innerlijk conflict rondom de feestdagen ontstaan.

Maar wat als je de traditie, wat die van jou ook precies is, wat meer ‘vloeibaar’ maakt? Wat als je er niet als vanzelfsprekend van uitgaat dat het volgens de traditie moet gebeuren, maar dat je meer vrijheid neemt om te voelen wat je nodig hebt? Ik adviseer het aan veel van mijn klanten en het geeft altijd een gevoel van ruimte.

Maar wat als je er niet meer vanzelfsprekend van uitgaat dat het volgens de traditie moet gebeuren?

Een klant heeft haar partner begin dit jaar verloren en zat enorm in de stress omdat haar volwassen dochter per se de traditie wilde voortzetten. Maar zij wist het nog niet en voelde de druk om een beslissing te nemen. Na ons gesprek wist ze wat ze te doen stond: een rustig gesprek voeren met haar dochter om de plannen rond de feestdagen flexibel te houden. Nu hebben ze afgesproken elkaar op de hoogte te houden over hoe ze zich voelen en om pas op het laatste moment te beslissen hoe het allemaal gaat plaatsvinden.

Doe alleen dingen waar je zin in hebt
Je mag tot het laatste moment je plannen veranderen. Met een goede communicatie kan dit ook voor de ander een prima oplossing zijn. Geen enkele dag is bedoeld om iets te doen waar je geen zin in hebt, de feestdagen al helemaal niet. Dus geef jezelf alsjeblieft die ruimte en doe alleen dingen waar je zin in hebt. De rouw kun je niet wegpoetsen alleen omdat het kerst is, het mag er ook dan zijn. Verdriet mag er ook dan zijn.

Je mag tot het laatste moment je plannen veranderen.

Ik weet nog hoe ik me groot wilde houden de eerste kerst na het overlijden van mijn moeder. Aan tafel probeerde ik mee te praten met de onderwerpen die ter sprake kwamen, maar ik kon er simpelweg niet aan meedoen. Pas toen ik mijn verdriet de ruimte gaf, wist ik wat ik op dat moment nodig had. Ik wilde herinneringen ophalen over vroeger en hoe kerst altijd was met mijn moeder erbij. Dat deden we niet de hele avond, maar omdat het er gewoon bij hoorde, kon ik ontspannen en zelfs een beetje genieten. Waar ik zo hard m’n best had gedaan om me aan te passen aan 'hoe het hoort', was ons samenzijn juist verwarmend toen ik aangaf wat ik nodig had. Zo simpel, maar in uitvoering niet zo makkelijk als je wil blijven vasthouden aan tradities.

We moeten nu creatief worden
Al deze aandachtspunten zijn belangrijk, maar nog niet compleet. We hebben er dit jaar namelijk nog een enorme uitdaging bij cadeau gekregen in de vorm van de coronamaatregelen. Het loslaten van tradities en verwachtingen is ook om deze reden nodig. Want dat we niet zomaar alles kunnen, zorgt er bij voorbaat al voor dat we creatief moeten worden. Of je het er mee eens bent of niet, het belangrijkste is om de omstandigheden te accepteren. Je hoeft het niet met alles eens te zijn om toch te kiezen voor de rust op momenten waarop je het prettig wil hebben.

De rouw kun je niet wegpoetsen alleen omdat het kerst is.

Mocht er nou iemand aan de kersttafel naast je zitten die een volledig andere mening heeft dan die van jou, kijk dan of je het gesprek kunt ombuigen naar een onderwerp dat jullie verbindt. Want verschil van mening mag er gewoon zijn en hoeft niet te worden opgelost. Gelukkig hebben we altijd genoeg dat ons met elkaar verbindt. Want de verbinding, de liefde, daar verlangen we allemaal naar. Laat dat de overhand hebben, wat je ook gaat doen, en geniet van het samenzijn. Fijne feestdagen!

Hoe kijk jij tegen de feestdagen aan? Hou je het klein of wil je toch uitpakken? Wil je het hieronder delen?

afbeelding van Minjon van Zoest

Gerelateerde blogberichten

Er zijn 4 reacties op dit blog

afbeelding van .Adri Schillemans
Storm
#1
Mijn man overleed dit jaar en zonder enkele steun vd kinderen is het een bijzonder zwaar jaar geweest. Kerst is dan ook niet feestelijk te noemen. Altijd deelden we de eerste kerstdag met elkaar. Zoveel mee gemaakt en nu ben je teveel en word je niet gezien. Wel uitgenodigd door een vriendin maar ik kan niet vrolijk zijn of gezellig. Het verdriet is te groot. Van mij mag het heel snel voorjaar worden zodat we naar buiten kunnen en wat mensen kunnen zien.
afbeelding van Anita t'Sas
Bewolkt
#2
Mijn man overleed 10 dagen geleden dinsdag 15-12-2020 en de uitvaart was twee dagen geleden. Hij was 20 jaar ouder en is 82 jaar geworden. Ik heb hem tot het allerlaatst thuis zelf verzorgd. Hij was lichamelijk totaal op. Maar zijn geest was er tot op het laatst helemaal bij. De band die ik met hem had (ik was zijn 2e vrouw) was heel groot. We deelden alles samen in veel creativiteit. Ik had gehoopt dat hij er met de feestdagen nog even zou zijn maar dan was het ook niet feestelijk geweest. Ik ga vanmiddag naar mijn broer in Soest en daar samen met hem en twee kinderen Kerst "vieren" maar ik voel me natuurlijk heel verdrietig en alleen omdat ben er niet meer is. En morgen ga ik naar een vriendin en haar gezin daar moet ik wel afstand houden omdat zij ook nog naar ouders in Frankrijk gaan met oud en nieuw. Zij is 3 x afscheid komen nemen bij ons thuis en ook op de laatste dag dat hij nog leefde 14-12-20. Wij hadden samen geen kinderen want ons kind was ons poppentheater Theater Popject van 1987 tot 2013. Nou ik heb dit maar gedeeld en wie weet leest iemand dit ....
afbeelding van Minjon van Zoest
Zonnig
#3
Dag Anita, dankjewel voor je delen, ik heb het gelezen. Gecondoleerd met je grote verlies, fijn dat je lieve mensen hebt om deze dagen mee door te brengen. Van "vieren" is geen sprake, doe het zoals jij wil. Dikke knuffel, lieve groet, Minjon.
Bewolkt
#4
Voor mij kunnen deze feestdagen niet vlug genoeg voorbij zijn Ik mis mijne schat nog elke dag ( men man is overleden 27 mei 2019) men zegt dat verdriet slijt maar ik voel dat niet dat het minder word . De laatste dag van het jaar er aan terug denken op de laatste dag van 2018 kreeg men man iets aan zijn hart en werd hij overgebracht naar Aalst . Dus vieren dat zal er op de dag van oudejaar voor mij nooit meer inzitten . Op tijd gaan slapen en hopen dat de nacht vlug voorbij gaat . Regine