Hoe kun je stoom afblazen tijdens rouw?

Minjon van Zoest donderdag 21 november 2019 10:54 2 reacties

Door emoties weg te stoppen, maken nabestaanden het zichzelf niet makkelijk, vindt gastblogger Minjon. Hoe kun je ervoor zorgen dat jouw emoties zich niet al te veel ophopen?

"Ik ben zo vaak moe, doe ik het wel goed?" Ze is 31 jaar, net moeder geworden en weet zich geen raad. Twee jaar geleden is haar vader overleden na een lang ziekbed. Daar heeft ze met haar vriend en haar moeder goed over kunnen praten, maar tien maanden geleden overleed haar moeder ook helemaal onverwacht. Het was twee maanden voordat haar kindje zou worden geboren, ze was dus hoogzwanger.

Alle ballen hoog houden
Haar zoontje is het allerbelangrijkste. Hij is gezond op de wereld gekomen en ze heeft een pittige periode achter de rug in het wennen aan het moederschap. Het gaat goed met hem, maar zij vindt het nu lastig hoe alle ballen hoog te houden en hoe bezig te kunnen zijn met rouw. Ze voelt soms geen tijd voor rouw maar wil het wel omdat ze voelt dat ze iets heeft overgeslagen.  Het is tijd om aan de slag te gaan, want iets klopt er niet. En het voelt nog eng en kwetsbaar om naar haar diepste gevoelens te kijken.

Het is pure noodzaak geweest om de rouw uit te stellen, haar moederhart wist dat het niet samen kon gaan met het kersverse moederschap. Het is wat ik overleven noem. Alles lijkt best wel goed te gaan maar intussen sluimert het verdriet en voelt ze zich vaker opgejaagd, allemaal signalen dat er ruimte nodig is.

Pan op het vuur
Het is te vergelijken met een pan op het vuur. Als het vuur niet te hoog wordt gestookt, blijft de stoom in de pan en kan alle energie die vrijkomt geabsorbeerd worden. Maar als het vuur te hoog staat, zal de stoom onder het deksel zich een weg naar buiten willen persen en op den duur zal ook het water een weg naar buiten weten te vinden. Er zijn twee manieren om dit te voorkomen: het vuur verlagen of de deksel van de pan nemen zodat de stoom eruit kan.

Als het vuur te hoog staat, zal de stoom onder het deksel zich een weg naar buiten willen persen.

In het geval van mijn klant was het vuur verlagen geen optie. Het was bikkelhard, maar de realiteit was heel duidelijk, de aanleiding van het borrelende gevoel was niet weg te nemen. Dus was de enige optie het wegnemen van het deksel. Het klinkt vanzelfsprekend als we het op deze manier bekijken, maar helaas is het dat in de praktijk vaak niet. Wat er namelijk vaak gebeurt, is dat we angstig zijn voor dat sluimerende gevoel. Het is eng, het is onbekend en het voelt veilig als we het deksel maar stevig op de pan laten zitten.

Je lijf liegt nooit
Emoties vinden we vaak maar lastig, we doen nog vaak net alsof ze er niet zijn. Doordat we op een bepaalde manier onze eigen emoties afkeuren, maken we het onszelf niet makkelijker. Gelukkig zie ik dat steeds meer mensen leren omgaan met emoties, en dan niet alleen met die emoties die we als prettig ervaren. Het begint met het stoppen van het veroordelen van wat we voelen. Want door de deksel stevig op de pan te houden, gaat dat sluimerende gevoel niet weg, het wordt alleen maar heftiger.

Het betekent uiteindelijk dat je jezelf serieus neemt en niet langer negeert wat je behoefte is. Je lijf liegt namelijk nooit, het geeft heel helder aan wat er nodig is. Je wil het verdriet voelen dat je je zoon niet aan je moeder kunt laten zien, dat je haar geen vragen kunt stellen. En je wil de boosheid voelen over het enorme onrecht dat je dit in zo’n korte periode mee hebt moeten maken.

Door de deksel stevig op de pan te houden, gaat dat gevoel niet weg.

Leren verweven in je dagelijks leven
Als we naar het borrelende water kijken en het niet veroordelen, is er geen moment van twijfel om die deksel eraf te halen. Dat is precies wat ik met mijn klant heb gedaan. Maar niet voordat we een veilige ruimte hadden gecreëerd, een plek waar ze zich vrij en veilig kon voelen om stoom af te blazen. Want er wilde heel veel verdriet gezien worden, maar ook boosheid. Haar lijf wilde bewegen, kracht uiten en vooral ook wilde ze het uitschreeuwen.

Het was voor haar het besef dat het rust geeft om te luisteren naar dat sluimerende gevoel. Ze werd er niet door meegesleurd, waar ze zo bang voor was. Ze kon het nu leren verweven in haar dagelijks leven, ze hoefde niet persé drie dagen op een berg te zitten om de rouw de ruimte te geven. Door het te hebben ervaren, vond ze haar eigen manieren om die rauwheid eruit te gooien. Door te sporten, dagelijks oefeningen te doen en vooral door vaker even stil te staan bij wat ze precies voelt.

En jij?
Ook jij kunt gevoelens van onrust wegnemen door te onderzoeken of je nog een deksel op de pan houdt. Waar hou je jezelf tegen om volledig te voelen wat je voelt? Je mag verdrietig zijn, boos zijn, gefrustreerd zijn, maar wees je ervan bewust en vind manieren om stoom af te blazen. Manieren die veilig zijn voor jezelf en de ander, zodat het water weer rustig wordt en je zonder zorgen weer zin in het leven kunt vinden.

Ervaar jij dit ook zo? Reageer onder dit artikel of praat met andere nabestaanden op ons forum.

afbeelding van Minjon van Zoest

Gerelateerde blogberichten

Er zijn 2 reacties op dit blog

afbeelding van Klara
Bewolkt
#1

Ik denk, dat ik mijn emoties niet uitte, maar opkropte. Ik ben naar de huisarts geweest, die mij door verwees naar de praktijkondersteuner geestelijke gezondheidszorg.  Die raadde mij aan om een onlineprogramma Rouw te doen. In dat programma moet je opdrachten doen over onder andere je emoties uiten. Ik kan zeggen, dat door die opdrachten ik nu beter met het verlies van mijn man om kan gaan.  Wat niet zeggen wil, dat ik nu helemaal niet meer hoef te huilen. Dat blijft, maar veel minder.. Ik ga door met dat programma.

Verder doe ik dingen, die ik leuk vind. Eigenlijk spring ik heen en weer van actief naar bezig zijn met verdriet.

Klara 

Storm
#2

Ik ben innen ziek geworden kanker 25 bestellingen  daarna heel zwaar alvleesklier ontsteking  gekregen 4 weken ziekenhuis 5 weken zorghotel toen is mijn man plotseling  overleden lag ook in ziekenhuis met een longontsteking  na zijn crematie  moest ik geopereerd  worden aan kanker 6 maanden later op 3jan moet ik weer geopereerd  worden nieuwe jaar hoe kan ik met alles om ga het gemis is zo groot  10 dec is hij jarig 15 dec mijn vader overleden 2de kerstdag was hij jarig dag naar kerst mijn moeder overleden 4 jaar geleden mooie dec maand groetjes