Eva Line maakt een voorstelling over afscheid

Wie Troost Mij dinsdag 3 december 2019 08:53 0 reacties

“Ik heb de dood altijd zoiets groots gevonden. Ongrijpbaar. Ik wilde dit zo graag wat minder ver weg laten zijn, beter behapbaar maken.” Eva Line de Boer is theatermaker en regisseur. Samen met het Zuidelijk Toneel maakt zij op dit moment de theatervoorstelling Rust zacht Billy. Een theatervoorstelling over de dood en afscheid nemen. Ze vertelt hoe deze voorstelling werd geboren.

“Ik heb veel afscheid meegemaakt, maar ben zelf nog nooit iemand kwijtgeraakt waardoor mijn leven volledig op zijn kop kwam te staan. Ik heb wel van heel dichtbij meegemaakt hoe dat voor andere mensen is. Ik heb het misschien daarom altijd fascinerend gevonden hoe we omgaan met de dood en het afscheid.

Het is vaak moeilijk om de dood als onderdeel van het leven te zien. Veel mensen zijn er bang voor. Voor de dood, maar ook voor het afscheid. Mensen die stervende zijn, raken soms mensen kwijt. Omdat zij niet weten wat ze moeten zeggen of doen. In andere culturen is de dood in mijn ogen meer onderdeel van het leven. Ik was daarom zo benieuwd: wat zijn onze rituelen? Waar schuilt de schoonheid in? En: hoe kunnen we misschien nieuwe rituelen maken?

Mensen die stervende zijn, raken soms mensen kwijt. Omdat zij niet weten wat ze moeten zeggen of doen.

Met deze voorstelling probeer ik dat te delen. We oefenen met de dood. We proberen bij voorbeeld anders met een kist om te gaan, zoals kinderen dat doen. We hebben onszelf daarbij een grote uitdaging gegeven: alle tekst in de voorstelling moet ooit eerder zijn uitgesproken op afscheidsdiensten, of online gedeeld zijn Dat maakt het moeilijk, maar is zó interessant. We gebruiken bijna complete speeches, maar we componeren ook nieuwe teksten gebaseerd op onderwerpen die in alle speeches voorkomen. Waarin mensen bijvoorbeeld fantaseren over wat er na de dood is. Het werkt troostend om hierover zoveel verschillende woorden te lezen en te horen.

Vaak hebben alleen de mensen die bij de dienst waren geluisterd naar deze woorden van afscheid. Terwijl het zo mooi, troostend en herkenbaar kan zijn om te horen hoe anderen afscheid hebben genomen van dierbaren. Of hoe iemand zelf afscheid wilde nemen van de wereld. Zo proberen we mensen te helpen om het verdriet misschien wat zachter te maken. Om te laten voelen dat al die mensen met dat grote verdriet niet alleen zijn.

Zo proberen we mensen te helpen om het verdriet misschien wat zachter te maken.

Het mooiste van alle teksten en speeches die we tot nu gekregen hebben, vind ik de hoeveelheid details die erin staan. Al die kleine weetjes en feitjes geven zo’n duidelijk beeld van hoe iemand was.. Ook de uitersten zijn bijzonder. Van iemand die 101 is geworden tot een moeder die afscheid neemt van haar doodgeboren kindje. Van de speech van Mark Rutte voor alle slachtoffers van de MH17-vliegtuigramp tot een gedicht voor een konijn. We zoomen voortdurend in en uit tijdens de voorstelling.

Het werken aan deze voorstelling is heel interessant, maar tegelijkertijd zo spannend.. Want ik voel een grote verantwoordelijkheid om een hele mooie voorstelling te maken. Om al die zorgvuldig gekozen woorden van al die mensen én het onderwerp recht te doen. Het moet een voorstelling worden voor iedereen die wel eens iemand in zijn of haar leven heeft verloren of gaat verliezen.

Oproep: afscheidsverhalen
Voor de theatervoorstelling Rust zacht Billy is Eva Line de Boer nog op zoek naar teksten, gedichten, liedjes, toespraken, foto’s en andere uitingen die gemaakt zijn in het kader van een begrafenis, crematie of een andere vorm van afscheid van een dierbare. Beschik jij over dit materiaal en vind je het geen probleem dat dit (geanonimiseerd) in de voorstelling gebruikt wordt? Neem dan vóór maandag 16 december 2019 contact op via ons contactformulier.

afbeelding van Wie Troost Mij

Gerelateerde blogberichten

Er is nog niet gereageerd op dit blog