Ervaringsverhaal: Doof het licht maar

Wie Troost Mij maandag 22 oktober 2018 09:47 2 reacties

De uitvaartverzorgers van Monuta maken veel mee in hun bijzondere werkomgeving. In dit blogartikel delen we het verhaal van uitvaartverzorger Chris Bogaers en mevrouw De Vries. Door tijdig de uitvaart van mevrouw De Vries te bespreken, kwam er voor haar familie ook meer rust en ruimte om het verlies te verwerken.

De zonnestralen raken haar gezicht. In haar felle vastberaden ogen is geen angst te bekennen. “Ik wil dat jij het verzorgt, Chris. Ik weet zeker dat jij er wat moois van maakt.” Ze dooft haar sigaret en glimlacht. Ik krijg er een brok van in mijn keel. Ze doet me denken aan mijn eigen moeder. “Oké. Ik zorg ervoor dat je geen spijt krijgt van je laatste dag.”

Champagne en zomerse muziek
Mevrouw De Vries heeft ernstige longkanker. Ze wil door euthanasie uit het leven stappen. Ik ken haar al van kleins af aan, de moeder van mijn beste vriend. Toen ze hoorde dat ik het uitvaartvak in ging, zei ze meteen: “Dan wil ik dat jij mijn uitvaart doet”. Het voelt vreemd dat ik dat nu echt ga waarmaken. Eén ding staat vast: ze wil met de familie afscheid nemen alsof het een feest is. Samen bespreken we hoe we haar ‘feest’ en de uitvaart kunnen vormgeven.

“Volgende week zondag wordt het een schitterende dag, kijk maar!” Mevrouw De Vries duwt de krant onder mijn neus. Het weerbericht ziet er inderdaad veelbelovend uit. Stralend gaat ze verder: “Ik heb de familie al laten doorschemeren dat het die dag wel eens kan worden. Ideaal voor een barbecue met champagne en zomerse muziek.” Ze staart naar de grond en schraapt haar keel. “En voor mijn afscheid.”

Nu is het tijd om jullie vader weer te zien en samen door de wolken te wandelen.

Vijftig rozen
Die zondag staat de tuin volop in bloei. Alle vrienden en familieleden zijn erbij. Lekker eten, drinken en lachen om elkaars grappen. De warme sfeer verhult wat er die avond gaat gebeuren. Later op de avond is het toch echt zo ver. Mevrouw De Vries vertrekt samen met haar dochter en zoon naar de slaapkamer.

Haar bed is omringd door zeker vijftig rozen. In haar allermooiste jurk ligt ze op bed en ze houdt de handen van haar kinderen stevig vast. “Bedankt lieverds. Het leven was mooi. Geniet net zoals ik dat deed. Nu is het tijd om jullie vader weer te zien en samen door de wolken te wandelen.” Glimlachend sluit ze haar ogen.

Rust en ruimte om het verlies te verwerken
Afscheid nemen van iemand die nog in leven is. Ergens kan het natuurlijk niet, afscheid neem je pas op het allerlaatste moment. Maar het rouwproces begint eigenlijk op het moment dat je weet dat je op het punt staat om iemand te verliezen.

Dat is pijnlijk, maar tegelijkertijd ook heel bijzonder. Omdat je binnen het onverwachte van het leven, je eigen draai kunt geven aan de grote finale – zoals mevrouw De Vries ook heeft gedaan.

Hoe je dat doet, is voor iedereen persoonlijk. Daarom is het belangrijk om je uitvaartwensen met je naasten te bespreken. Ook als je nog niet weet wanneer het moment van afscheid nemen komt. Misschien juist wanneer je dit nog niet weet.

Wanneer je familie en vrienden op de hoogte zijn van jouw wensen en jij weet hoe zij jou graag willen herinneren, kun je je voorbereiden op een bijzonder afscheid. Dat geeft rust en ruimte voor emoties wanneer het moment daar is, de praktische zaken zijn immers al geregeld. Deze ruimte is belangrijk, lezen we vaak op ons forum. Want wanneer je nabestaanden met een goed gevoel terug kunnen kijken op het afscheid, is in veel gevallen de helft van het rouwproces al gewonnen. 

Wanneer je dierbare is overleden weet jij als geen ander wat belangrijk is bij een afscheid. Maar heb jij al over jouw eigen afscheid nagedacht? Wat wil jij vooral wel en vooral niet? Laat het weten in de reacties.

afbeelding van Wie Troost Mij

Gerelateerde blogberichten

Er zijn 2 reacties op dit blog

afbeelding van Truusvankempen
Licht bewolkt
#1

ha, lieve mensen,

Ja ook ik verloor mijn liefste maatje in augustus 2018.

25 jaar ! waren we samen, ik ben dankbaar voor alle jaren, en alles wat we samen deden,

en samen deelden. Martien, was ziek, heel ziek, en 5 jaar lang werd het ziekte proces steeds heftiger, en pijnlijker.

Martien, werd nierpatient, en heeft 5 jaar lang, zijn leven verlengd, met medicijnen en dyaliseren, en langzaam

gingen al zijn functies achteruit. hem zien lijden, was vaak moeilijk. voor hem zorgen, deed ik met veel toewijding.

toch, snapte ik ook als hij het over dood gaan had.

we hebben er veel over gepraat, gelukkig waren we allebei, heel open.

we deelden, ook onze innerlijke strijd, twijvels en gevoelens.

wat hij ook zou kiezen, ik stond achter hem, omdat ik elke dag zag, wat hij allemaal deed, om te overleven,

en tegelijkertijd, steeds zieker te worden.

via de levenseinde kliniek, en met medewerking van de huisarts en de nefroloog, kreeg Martien de toestemming,

om te sterven, als hij daar klaar voor was.

ik had alle tijd, voor een prachtige fotoreportage, en een mooie levensloop.

samen hebben we de uitvaartmedewerkster gekozen, en alles voorbereid.

wat fijn was, zodat Martien zelf zijn wensen kon uiten, en zij elkaar kenden.

ruim van te voren, gaf ik haar de foto's, en de tekst.

helemaal voorbereid, kon Martien, zijn einde zien komen, en zelf veel dingen regelen, en doen

zoals hij dat graag deed.

soms snapte ik niet, waarmee hij toch bezig was, echter zag ik, dat hij van zoveel dingen, zelf afscheid nam

afstand deed, en zijn heengaan accepteerde.

we hadden alle tijd, om alles nog te zeggen tegen elkaar, we zijn elkaar heel dankbaar, woorden en gebaren,

een hand geven, en samen door de bloementuin, er lag zoveel liefde in,  woorden, waren niet altijd nodig.

en toenwas het zover, Zoonlief en ik, hadden de slaapkamer ingericht, voor afscheid.

alleen zijn zoon en ik waren dichtbij.    Ga maar jongen, het is goed, .. .. 

en het is ook goed !  het laatste wat we nog konden doen, is Martien een heel mooi afscheid geven.

en dat deden we ook, met alleen zijn familie.

het werd een dierbaar afscheid, warm en heel persoonlijk !

:

Mijn liefste lief,

mijn allerlaatste brief

Samen, waren we zo sterk en krachtig

onze levens, werden prachtig !

Bedankt voor al die jaren

Bedankt, voor jou gebaren,

voor je humor en je rust

voor de heling, en de trust !

Je hebt me diep geraakt,

en m,n hart weer heel gemaakt !

Dank je wel, mijn liefste lief .

 

afbeelding van AnkNiek
#2

Lieve Truus,

Ontroerend, mooi en dapper.

Lieve groet,

Ank