6 tips tegen lichamelijke klachten na het overlijden van een dierbare (gastblog)

Wilma Seinen-Frikkee woensdag 25 juli 2018 13:20 5 reacties

Al die emoties na het overlijden van een dierbare doen wat met je. Zo kunnen verschillende lichamelijke klachten een signaal zijn voor emoties die vastzitten. Gastblogger Wilma legt uit wat je tegen die klachten zou kunnen doen.

Na het overlijden van een dierbare kom je in een hele nieuwe fase van je leven. Je zal zonder hem of haar verder moeten gaan, het is onomkeerbaar en dat doet pijn. Een dergelijke ingrijpende gebeurtenis zorgt ook vaak voor een verandering van levenshouding. Het maakt je meestal zachter, kwetsbaarder, wijzer en meer bewust van het feit waar het allemaal écht om gaat.

Je krijgt te maken met emoties die je op een dergelijke manier van jezelf nog niet kent. Emoties die in je lijf kunnen gaan zitten en zich daar kunnen gaan nestelen. Emoties zoals een zeer diep voelend verdriet. Maar verdriet is niet het enige dat je kunt voelen als je rouwt. Ook boosheid is een emotie die bij rouw kan horen.

Al die emoties doen wat met jou. Zo kunnen verschillende lichamelijke klachten een signaal zijn voor emoties die vast zitten, er (nog) niet uit kunnen komen. Dat heeft meestal ook invloed op je gedachten en op je gedrag.

Emoties kunnen in je lijf gaan zitten en zich daar gaan nestelen.

In boeken en op internet kan je rijtjes vinden met lichamelijke klachten zoals:

  • zware vermoeidheid
  • slecht slapen
  • verlies van eetlust
  • verlies van lichaamsgewicht
  • zenuwachtig, gespannen
  • gespannen spieren
  • hoofdpijn

Maar wat ook heel veel voorkomt als lichamelijke klacht is letterlijk hartzeer. Als ik zelf nog terugdenk aan mijn eerste jaar na het verlies van mijn man, dan komt al snel de gedachte naar boven van deze hartzeer. Soms leek het wel of er een steen op mijn borst lag. Een andere vreemde reactie die ik ook zelf heb ervaren en terughoor van andere mensen is, dat de lichaamstemperatuur gaat zakken. Je voelt dan echt de kou van het overlijden in je lijf. Dat kan zorgen voor paniek, vooral als je alleen achterblijft.

Wat zou je kunnen doen? Wat is nou verstandig om te doen, om te zorgen dat je nog redelijk overeind blijft? Blijf in ieder geval goed voor jezelf zorgen:

  • Ga op normale tijden naar bed
  • Sta op tijd op en kleed je aan
  • Eet drie keer per dag op vaste tijden
  • Drink liever geen alcohol en weinig koffie
  • Blijf als het kan gewoon werken 
  • Zorg voor ontspanning door dingen te doen die je prettig vindt 

Verder kan het ook prettig zijn om, als je de ruimte hebt, iemand af en toe te laten logeren. Dat je even wat klachten letterlijk van je af kan praten. Want het is vreemd, maar vaak komen de klachten heviger tevoorschijn in de nacht of in het weekend. En dat zijn nou net de tijden dat je lastig hulp kan bereiken. En bij twijfel over lichamelijke klachten adviseer ik je altijd contact op te nemen met de huisarts.

Heb jij na het overlijden van een dierbare last van lichamelijke klachten? Of heb je tips voor anderen om deze te verhelpen? Laat het weten in de reacties. 

afbeelding van Wilma Seinen-Frikkee

Gerelateerde blogberichten

Er zijn 5 reacties op dit blog

afbeelding van EstherK
#1

Dag Wilma

van een rouwdeskindige begreep ik eens dat er bepaalde stoffen zijn waar je na een verlies tekorten aan kan hebben, die je als supplement kunt slikken, zoals fosfor. Het schijnt dat Manu Keirse in zijn boek Vingerafdruk van verdriet aandacht besteed aan welke stoffen het precies betreft.

Met hartelijke groet

Esther

 

afbeelding van Yvonne Jansen
Storm
#2

Ik wil wel reageren.Momenteel heb ik veel en vaak lichamelijke klachten die ook hierboven genoemd worden,maar ook een dicht geknepen keel gevoel  veel spannings spierpijn in nek schouders en soms borst,geen druk op de borst.Doodongelukkig en ondanks sociale kontacten ,kan ik me zo enorm eenzaam voelen, haast niet te beschrijven! Waar ik toch iedere keer de kracht vandaan haal om door te gaan , geen idee maar ik merk wel dat ik een gevoel van lichamelijke en geestelijke uitputting nabij ben.Volgende week is de eerste verjaardag van Geurt zonder hem ,en volgende maand zijn sterfdag.Daar zie ik wel tegen op.Toch maar proberen de moed erin te houden, daarom ben ik na tijdje afwezigheid weer het forum gaan bezoeken ,het troost toch ,warme groet Yvonne Jansen.

afbeelding van Chicco
Licht bewolkt
#3

Hoi

Ik ben veel bij mijn moeder geweest in de dagen voor ze stierf.ik was er eigenlijk verbaasd over hoe makkelijk ik ermee omging.maar nu na 4 weken begint het.angstig  heel slecht slapen verdriet dat ze er niet meer is bijvoorbeeld.ook boosheid nadat ik zo mn best heb gedaan en er nu zo n last van heb

Vind dit erg moeilijk mee om te gaan.

afbeelding van Maria-Madelief
Bewolkt
#4

Accepteer dat je fysieke klachten heb. Het hoort erbij. Als je  vaak gespannen bent, doe een paar keer per dag even een ontnspanningsoefening.

Ik ga dan even op mijn bed liggen en zeg; ik kies voor hier en nu. En laat mijn aandacht echt in het hier en nu blijven. 

Daarna ga ik met mijn aandacht heel mijn lichaam langs. eerst mijn voeten, dan enkels, benen etc. tot en met mijn hoofd en zeg telkens 'ontspan'  en soms draai ik het om en begin bij mijn hoofd. 

Als ik ga denken aan andere dingen, ga ik op mijn ademhaling letten en laat de gedachten wegdrijven als wolken. 

Door dit vaak te doen ga je sneller voelen wanneer je gespannen bent en dan kan je makkelijker de spanning laten wegvloeien. het wordt een automatisme.

 

afbeelding van Truusvankempen
Zonnig
#5

Nog niet lang geleden, kwam ik ook, bij de huisarts terecht.

een lijstje met klachten, die maar aanhielden.

ook mijn hart ja, die ging zo tekeer vaak ! En een zware druk op de borst, 

Er was al dikwijls gezegd, laat nou eens nakijken, 

en ik dacht’  Komt gewoon, door alles wat ik mee maak.

en ja, mijn hart leeft mee, met mijn emoties !

aandacht, op mijn klachten, een holter 3 dagen en nachten, ...

natuurlijk ! Had ik veel verdriet, k Verloor mijn liefste. En miste hem steeds meer ,

tot dat er geen tranen, maar een ware tsunami volgde , van 2 dagen.

ik kon echt niet meer flink doen !

ik bleef thuis, en hoefde niet meer flink te zijn .

daarnaast, zorgde ik heel goed, voor mezelf, en deed alles, waarvan ik dacht,

dat mij zou kunnen helpen.  Na 2 dagen nam de golf af.

en ik voelde , me zwaar in me zelf ! Diep verbonden met mijn voelen.

en ik werd weer rustig.

ik kon weer dankbaar zijn , om hoe alles is gegaan, en dankbaar dat mijn lieve Martien

niet langer zo ziek hoeft te zijn. Het is goed zo !

Det was deze golf, die mij bevrijdde van de druk op de borst !

Na elke storm, wordt het weer rustig.

Ook de doktersuitslagen, waren goed, gelukkig,

en ik stop niet meer weg, wat er is.  Alles mag er zijn, en hoort bij mij.

dat is, wat mij helpt, en ik ben er dankbaar voor,

veel liefs voor jullie allen, die zoekend zijn, sterkte en kracht, maar vooral,

wees Zacht, voor je zelf !  Truus